Üç çocuk önerisi üzerine

Üç çocuk önerisi üzerine

Bir şeyler yeni başladığınız zaman cesaret ön plana çıkıyor.Acaba soruları arka arkaya geliyor.Bu soruların cevapları kendi içimde olumlu olmaya başlayınca insan biraz daha yürekleniyor.İlk yazımda da yazdığım gibi bir şeyler yapma düşüncesi galip geliyor ve başlıyorsunuz.

Benin iki çocuğum var.İyi bir eğitim aldım ve Türkiye ortalamasına göre iyi bir gelirim var sayılır.Ve en önemlisi 25 yıllık öğretmenlik deneyimim var.Bu demektir ki Milli Eğitimi iyi tanıyorum.Son olarak da Türkiye 88,3 okur-yazar oranı ile Türkiye dünya devletleri arasında 52. sırada.Ürdün,Zimbabwe,Malezya,Meksika,Katar… listeyi uzatmak mümkün.Okur yazarlık oranında bu ülkelerin gerisindeyiz.Canlı doğan her 1000 çocuktan 43 tanesi ölüyor.

Öncelikle yaşatamıyoruz, yaşattıklarımızı da eğitemiyoruz.Ve bize bu şartlarda 3 çocuk öneriliyor. Hem de Sayın Başbakanımız öneriyor.Nüfus planlamasını teşvik edecek olan kişi çok çocuk öneriyor.
· Eğitim birliği yasası(Tevhit-i Tedrisat Kanunu) çökertilmiş ve eğitim sistemimizi herkes kendi yönüne çekmiş,
· Tarikatlar kendi okullarını kurmuş meczup yetiştiriyor,
· Yüksek öğrenime giriş tamamıyla ticarethanelerin(dershaneler) eline kalmış,
· Çocuklarımızı eğitecek olan öğretmenler borç batağına saplanmış kendini kurtarma çabasında ek gelirle uğraşıyor,(toplam kredi kartı borcu 43 milyar dolar)
· Nüfusumuzun yüzde atmışı açlık sınırında yaşıyor,bırakın beslenmeyi karnını bile doyuramıyor.

Ve bizim başbakanımız çıkıp 3 çocuk diyor.Eğer bu cahillik değilse ya insanlarla dalga geçmektir ya da bir planın parçası uygulanıyor demektir.Yukarıdaki tabloya baktığımızda üç çocuk önerisi insanların eğitimsiz kalmasına bilerek razı olmaktır.Bir başbakanın görevi ise her bireyin en iyi eğitimi alabilmesi için şartları oluşturmaktır.Çocuk sayısı önermek değil.